Ты только представь, Странник: при сильном ускорении чебурашке закладывает 75% тела!
Согласно поверьям, записанным в XIX веке у лясовяков, субэтнической группы малополян, населяющих территорию Тарнобжегской равнины, на юго-востоке Польши, Мручек — мелкий, пугающий детей, домовой дух с большой ушастой головой:
[istota wyobrażana w postaci] swoistego głowonoga, u którego na czterech nogach spoczywała wielka głowa jakoby ludzka z szerokimi ustami i dużymi uszami. W przeciwieństwie do świerszczów domowych, które kryły się zwykłe pod kominem, ów wierzeniowy mrucek siedział wciśnięty w szpary wierzchnicy tradycyjnego pieca lub na przypiecku. Straszył on domowników, a zwłaszcza śpiących na wierzchu owych pieców, wydając stosunkowo głośne pomruki: „mrrr! mrrr!”. W codziennej praktyce rodzin wiejskich stanowił on postrach dla dzieci...
Wilhelm Gaj-Piotrowski "Duchy i demony w wierzeniach ludowych z okolic Stalowej Woli, Rozwadowa i Tarnobrzega" (1459; 855: s.308-309)
[существо, представлявшееся в образе] своеобразного головоногого, у которого на четырёх ножках покоилась большая голова, как будто человеческая, с широким ртом и большими ушами. В отличие от домовых сверчков, обычно прятавшихся за печной трубой, этот мифический мруцек сидел, втиснувшись в щели верхней части деревенской печи или на припечке. Своим крайне громким рычанием «мррр! мррр!» он пугал домочадцев, особенно спящих на полатях ребятишек. В повседневной жизни сельских семей он служил детским пугалом...
Вильгельм Гай-Петровски "Духи и демоны в народных верованиях из окрестностей Сталёвой-Воли, Розвадова и Тарнобжега" (1459; 855: s.308-309)
Mrucek to niegroźny domowy stworek, który szczególnie upodobał sobie najcieplejsze i najprzytulniejsze miejsce w wiejskiej chacie: zapiecek. Potrafił wylegiwać się tam całymi dniami, strasząc najmłodszych domowników głośnymi pomrukami.
Paweł Zych, Witold Vargas "Bestiariusz słowiański" (657: s.58)
Мруцек — это безобидное домовое существо, облюбовавшее запечек — самое тёплое и уютное место деревенской избы. Он мог валяться там целыми днями, пугая самых младших домочадцев громким урчанием.
Павел Зых, Витольд Варгас "Славянский бестиарий" (657: s.133)
Mrucek (gwar. Mruczek) — postać demoniczna z kategorii demonów domowych, występująca w podaniach wierzeniowych Lasowiaków* z okolic Tarnobrzega:
[istota wyobrażana w postaci] swoistego głowonoga, u którego na czterech nogach spoczywała wielka głowa jakoby ludzka z szerokimi ustami i dużymi uszami. W przeciwieństwie do świerszczów domowych, które kryły się zwykłe pod kominem, ów wierzeniowy mrucek siedział wciśnięty w szpary wierzchnicy tradycyjnego pieca lub na przypiecku. Straszył on domowników, a zwłaszcza śpiących na wierzchu owych pieców, wydając stosunkowo głośne pomruki: „mrrr! mrrr!”. W codziennej praktyce rodzin wiejskich stanowił on postrach dla dzieci...
Wilhelm Gaj-Piotrowski "Duchy i demony w wierzeniach ludowych
z okolic Stalowej Woli, Rozwadowa i Tarnobrzega" (1459; 855: s.308-309)
Mrucek to niegroźny domowy stworek, który szczególnie upodobał sobie najcieplejsze i najprzytulniejsze miejsce w wiejskiej chacie: zapiecek. Potrafił wylegiwać się tam całymi dniami, strasząc najmłodszych domowników głośnymi pomrukami.
Paweł Zych, Witold Vargas "Bestiariusz słowiański" (657: s.133)

Comments
Отправить комментарий