Опивень
Опивеньв белорусской мифологии нечистик, склоняющий людей к пьянству
Apivieńaccording to the Belarusian mythology, a small demon or imp, which clings to the people, inducing them to drink
Апівеньпаводле беларускіх павер'яў нячысцік, які чапляецца да людзей, схіляючы іх да п'янства
Opiwieńw białoruskim folklorze mały bies, który skłania ludzi do pijaństwa
Опивеньв белорусской мифологии нечистик, склоняющий людей к пьянству
Апівеньоригинальное белорусское написание названия Опивня, чертенка, склоняющего людей к пьянствуoriginal belarusian writing of Apivień, a small demon, which clings to the people, inducing them to drinkоригинальное белорусское написание названия Опивня, чертенка, склоняющего людей к пьянствуoriginal belarusian writing of Apivień, a small demon, which clings to the people, inducing them to drinkоригинальное белорусское написание названия Опивня, чертенка, склоняющего людей к пьянству

"Он [Кузя] терпеть не мог пьяных. Их Чумичка любит, двоюродный брат. Увидит, вот потеха! Сзади пнет, сбоку толкнет, с другого пихнет, пьяница — в лужу или еще в какую грязь. Лежит и мычит или хрюкает. А Чумичка за нос его теребит и хохочет. Оттого у них носы красные. Это все Чумичка!"

Татьяна Александрова "Домовенок Кузя"

Мировая культура не знает ни одного народа, который не изобрел бы и не употреблял бы некие вещества, приводящие сознание в измененное состояние. Первое место в это нелегком деле по всей вероятности принадлежит алкоголю, производящемуся из самого разнообразного сырья практически на всех континентах. Ну и, понятно, с людьми, злоупотребляющими всем этим, тоже сталкивались везде и во все времена.

Белорусы считали, что человек начинает много пить не просто так. Его к этому подталкивают нечистики, точнее, один вид нечистиков, называемый опи́вень.

Апівень — нячысцік, які чапляецца да людзей, схіляючы іх да п'янства. Апівень ніколі не прамінае ніводнага застолля. Ён прыстройваецца дзе-небудзь на канцы стала і сочыць за тым, хто і колькі выпівае. Не вельмі пітучых апівень падбухторвае, каб яны як мага больш выпілі. Калі яму гэта не ўдаецца — апівень падсыпае ў чарку нейкага зелля, пасля чаго чалавек робіцца зусім п'яны. Вельмі падабаецца апіўню забаўляцца з п'яніцамі. Ён дражніць іх і скідвае пад стол.

Убачыць апіўня можна толькі на добрым падпітку. Гэта невялічкая істота, парослая цёмнай, рэдкай поўсцю. Галава ў яго па форме нагадвае чалавечую, ды толькі са свіным рылам. Там, дзе павінны быць бровы, у апіўня тырчаць маленькія, як у маладога бычка, рожкі. Ёсць у апіўня хвосцік, закручаны, нібыта ў парсючка. Ножкі з капытцамі. Ходзіць апівень прама або ракам.

Да ўсяго гэтага трэба дадаць, што не было яшчэ і няма на свеце п'яніцы, які б здолеў перапіць апіўня. Колькi б ні выпіў апівень, занадта п'яным не будзе.

Пра чалавека, які шмат п'е, але не п'янее, гавораць, што ён "п'е, як апівень".

Запісаў А.У.Лукша ў Мядзельскім раёне (449: с.463-464)

Опивень — это нечистик (бес, чертенок), который цепляется к людям, склоняя их к пьянству. Опивень никогда не пропускает ни одного застолья. Он пристраивается где-нибудь на конце стола и следит за тем, кто и сколько выпивает. Не очень пьющих опивень подстрекает, чтоб они как можно больше выпили. Если ему это не удается — опивень подсыпает в чарку некое зелье, после чего человек становится совсем пьяным. Любит развлекаться с пьяницами, дразнит их, сбрасывает под стол.

Увидеть опивня можно только будучи сильно навеселе. Это небольшое существо, поросшее темной, редкой шерстью. Голова у него по форме напоминает человеческую, но только со свиным рылом. Там, где должны быть брови, у опивня маленькие, как у молодого бычка, рожки. Есть у него хвостик, закрученный, как у поросенка. Ножки с копытцами. Ходит опивень прямо или раком.

Ко всему этому следует прибавить, что еще не было и нет на свете пьяницы, который смог бы перепить его. Сколько бы не выпил опивень, слишком пьяным он никогда не будет.

Про человека, который много пьет и не пьянеет, говорят, что он пьет как опивень.

Записал А.У.Лукша в Мядельском районе Минской области Беларуси (449: с.463-464)

According to the Belarusian mythology, Apivień is small demon or imp, which clings to the people, inducing them to drink.

Апівень — нячысцік, які чапляецца да людзей, схіляючы іх да п'янства. Апівень ніколі не прамінае ніводнага застолля. Ён прыстройваецца дзе-небудзь на канцы стала і сочыць за тым, хто і колькі выпівае. Не вельмі пітучых апівень падбухторвае, каб яны як мага больш выпілі. Калі яму гэта не ўдаецца — апівень падсыпае ў чарку нейкага зелля, пасля чаго чалавек робіцца зусім п'яны. Вельмі падабаецца апіўню забаўляцца з п'яніцамі. Ён дражніць іх і скідвае пад стол.

Убачыць апіўня можна толькі на добрым падпітку. Гэта невялічкая істота, парослая цёмнай, рэдкай поўсцю. Галава ў яго па форме нагадвае чалавечую, ды толькі са свіным рылам. Там, дзе павінны быць бровы, у апіўня тырчаць маленькія, як у маладога бычка, рожкі. Ёсць у апіўня хвосцік, закручаны, нібыта ў парсючка. Ножкі з капытцамі. Ходзіць апівень прама або ракам.

Да ўсяго гэтага трэба дадаць, што не было яшчэ і няма на свеце п'яніцы, які б здолеў перапіць апіўня. Колькi б ні выпіў апівень, занадта п'яным не будзе.

Пра чалавека, які шмат п'е, але не п'янее, гавораць, што ён "п'е, як апівень".

Запісаў А.У.Лукша ў Мядзельскім раёне (449: с.463-464)

Apivień is a character that is well-known in folk tales and imagined by Belarusians as an demon who picks on people in all possible ways under different pretexts. He is especially fond of feasts during which he watches how much alcohol everyone drinks and entices those who are not given to drinking to drink more. If he is not successful at that he adds a stupefying potion to their drink and the person loses his human look. Apivień likes to make fun of those who are sprung powerfully. He teases them, puts them in various funny, sometimes even obscene positions, makes them quarrel, brawl, fight or simply pushes them under the table.

Apivień can be seen only by those who are considerably drunk. He is said to be a small creature covered with dark thin hair. His head is similar to human, but for a snout and little horns as those of a young bull-calf in place of the eyebrows. Apivień has a curly tail as that of a piglet and hoofed legs. He walks on two legs or on his fours.

It is stated that there is no drunkard in the whole world that could outdrink Apivień. As for the devil himself, no matter how much he might drink he will be never drunk.

A person that drinks much but doesn't get drunk is said to drink as Apivień (Apivokh, Apivosha).

Collected by A.U.Luksha in Myadzyel District of Minsk Region of Belarus (762: p.34)

This character is mentioned in the folk tales of different regions. The issue of hard drinking is widely discussed in proverbs and sayings: "Vodka will make the mind poor", "Vodka makes the mind shallow", "First he says, 'Cheers! Cheers!' And then he is knocked out", "Where there is a drink, there is a quarrel" "When drunk, he is ready to fight with the tsar, and after he sleeps himself sober he is afraid of hen", "He drank as hard as he could but now he is unable to move", "He sits there drunk as a grass-snake" (American equivalent is "he sits there as drunk as a skunk"), "He is first to have a drink but last to get to work" (762: p.34).

Сусветная культура не ведае а ні воднага народу, які не вынайшаў бы і не ўжываў бы нейкія рэчывы, якія прыводзяць свядомасць у зменены стан. Першае месца ў гэтай нялёгкай справе па ўсёй верагоднасці належыць алкаголю, які выраблялі з самай разнастайнай сыравіны практычна на ўсіх кантынентах. Ну і, зразумела, з людзьмі, якія злоўжываюць усім гэтым, таксама сутыкаліся ўсюды і ва ўсе часы.

Беларусы лічылі, што чалавек пачынае шмат піць не так сабе. Яго да гэтага подштурхоўваюць нячысцікі, дакладней, асобны від нячысцікаў, якія зваўся апівень.

Апівень — нячысцік, які чапляецца да людзей, схіляючы іх да п'янства. Апівень ніколі не прамінае ніводнага застолля. Ён прыстройваецца дзе-небудзь на канцы стала і сочыць за тым, хто і колькі выпівае. Не вельмі пітучых апівень падбухторвае, каб яны як мага больш выпілі. Калі яму гэта не ўдаецца — апівень падсыпае ў чарку нейкага зелля, пасля чаго чалавек робіцца зусім п'яны. Вельмі падабаецца апіўню забаўляцца з п'яніцамі. Ён дражніць іх і скідвае пад стол.

Убачыць апіўня можна толькі на добрым падпітку. Гэта невялічкая істота, парослая цёмнай, рэдкай поўсцю. Галава ў яго па форме нагадвае чалавечую, ды толькі са свіным рылам. Там, дзе павінны быць бровы, у апіўня тырчаць маленькія, як у маладога бычка, рожкі. Ёсць у апіўня хвосцік, закручаны, нібыта ў парсючка. Ножкі з капытцамі. Ходзіць апівень прама або ракам.

Да ўсяго гэтага трэба дадаць, што не было яшчэ і няма на свеце п'яніцы, які б здолеў перапіць апіўня. Колькi б ні выпіў апівень, занадта п'яным не будзе.

Пра чалавека, які шмат п'е, але не п'янее, гавораць, што ён "п'е, як апівень".

Запісаў А.У.Лукша ў Мядзельскім раёне (449: с.463-464)

W białoruskim folklorze Opiwień jest mały bies, który skłania ludzi do pijaństwa:

Апівень — нячысцік, які чапляецца да людзей, схіляючы іх да п'янства. Апівень ніколі не прамінае ніводнага застолля. Ён прыстройваецца дзе-небудзь на канцы стала і сочыць за тым, хто і колькі выпівае. Не вельмі пітучых апівень падбухторвае, каб яны як мага больш выпілі. Калі яму гэта не ўдаецца — апівень падсыпае ў чарку нейкага зелля, пасля чаго чалавек робіцца зусім п'яны. Вельмі падабаецца апіўню забаўляцца з п'яніцамі. Ён дражніць іх, скідвае пад стол і інш.

Убачыць апіўня можна толькі на добрым падпітку. Гэта невялічкая істота, парослая цёмнай, рэдкай поўсцю. Галава ў яго па форме нагадвае чалавечую, ды толькі са свіным рылам. Там, дзе павінны быць бровы, у апіўня тырчаць маленькія, як у маладога бычка, рожкі. Ёсць у апіўня хвосцік, закручаны, нібыта ў парсючка. Ножкі з капытцамі. Ходзіць апівень прама або ракам.

Да ўсяго гэтага трэба дадаць, што не было яшчэ і няма на свеце п'яніцы, які б здолеў перапіць апіўня. Колькi б ні выпіў апівень, занадта п'яным не будзе.

Пра чалавека, які шмат п'е, але не п'янее, гавораць, што ён "п'е, як апівень".

Запісаў А.У.Лукша ў Мядзельскім раёне (449: с.463-464)

Opiwień nigdy nie przepuszcza ani jednej uczty. On czuwa, kto i ile pije. Dodaje państwu więcej alkoholu, a do tego kto nie pije — nalewa jakiś eliksir, po którym człowiek staje się zupełnie pijany. Lubi się bawić z pijacy, drażni ich, resetuje pod stół.

Zobaczyć go można tylko będąc mocno pijany. To mała istota, pokryta ciemnej, rzadkiej sierści. Głowa jego kształtem ludzka, ale ma wińskie ryło. Zamiast brwi ma małe, jak u młodego byczka, rogi. On ma ogon, skręcony jak u prosiaka. Ma kopyta na nogach, i hodzi bezpośrednio lub na czworakach.

Jeszcze nie było i nie ma na świecie pijacy, który mógłby pić więcej niego. Ile by nie wypił Opiwień, zbyt pijany nigdy nie będzie.

O człowieku, który dużo pije i nie jest pijany, mówią, że on pije jak Opiwień.

Nagrane przez А.U.Luksza, Rejon miadzielski w obwodzie mińskim (449: s.463-464)

Статус статьиСтатус артыкулаStatus artykułuСтатус статтіArticle status
Штучка (минимум инфы, как правило из одного источника, по существу просто попавшемуся под руку, с большой вероятностью, что больше о нем не найти)
Подготовка статьиПадрыхтоўка артыкулаPrzygotowanie artykułuПідготовка статтіArticle by
Your rating: None Рейтинг: 8.5 (Всего голосов: 2)
Адрес статьи в интернетеАдрас артыкулу ў інтэрнэцеAdres artykułu w internecieАдрес статті в інтернетіURL of article: //bestiary.us/opiven
Культурно-географическая классификация существ: Культурна-геаграфічная класіфікацыя істот: Kulturalno-geograficzna klasyfikacja istot: Культурно-географічна класифікація істот: Cultural and geographical classification of creatures:
Ареал обитания: Арэал рассялення: Areał zamieszkiwania: Ареал проживання: Habitat area:
Псевдо-биологическая классификация существ: Псеўда-біялагічная класіфікацыя істот: Pseudo-biologiczna klasyfikacja istot: Псевдо-біологічна класифікація істот: Pseudo-biological classification of creatures:
Физиологическая классификация: Фізіялагічная класіфікацыя: Fizjologiczna klasyfikacja: Фізіологічна класифікація: Physiological classification:

Comments

Дмитрий Re: Опивень
Дмитрий's picture
Статус: оффлайн

Допиться до зелёных чёртиков - это о нём?

21 July, 2013 - 01:43
korg Re: Опивень
korg's picture
Статус: оффлайн

Наверное да. )

21 July, 2013 - 08:04
Полосатый Re: Опивень
Полосатый's picture
Статус: оффлайн

Хех. Да, именно этот зверь у нас на Мядельщине постоянно буянит :)
Еще знаю там одних старушек в одной деревушке, которые пьют как опивень и не пьянеют. Нос токмо чуть покраснеет и все, больше никакого эффекта ))

P.S. Самогонка у них хорошая :)

20 октября, 2015 - 20:39

Отправить комментарий

Содержание этого поля является приватным и не предназначено к показу.
КАПЧА
Пожалуйста, введите слова, показанные на картинке ниже. Это необходимо для того, чтобы выяснить, являетесь ли Вы человеком или представляете из себя спам-бота. Спасибо.
1 + 7 =
Решите эту простую математическую задачу и введите результат. То есть для 1+3, введите 4.

Только зарегистрированные пользователи могут оставлять комментарии. Пожалуйста, войдите или зарегистрируйтесь. Only registered users can post a new comment. Please login or register. Only registered users can post a new comment. Please login or register.

Еще? Еще!

Черти — в славянском фольклоре злые духи
Анчутка — по славянской мифологии злой дух, одно из названий черта (помесь черта и утки)
Баган — в белорусской мифологии домашний дух (подвид дворового), опекающий рогатый скот
Хихитун — в белорусской мифологии нечистик, который смеется в тот момент, когда с человеком случается несчастье
Бадюля — в белорусской мифологии некий дух, склоняющий человека к бродяжничеству
Пасечник — в украинском, белорусском и польском фольклоре дух пасеки, исчезающей после смерти человека, который заключил договор с этим духом
Сербай — в белорусском и литовском фольклоре антропоморфное существо, персонификация голода
Лойма — в белорусской мифологии коварный лесной или болотный дух исключительно женского пола
Церковный грим — в скандинавском и английском фольклоре дух в облике устрашающего черного зверя или карлика, следящий за благосостоянием отдельной церкви
Хут — в фольклоре северо-западной Беларуси вид домовика, дух-обогатитель, близкий огненному змею, домовому цмоку и литовскому айтварасу
Дикие люди — понятие народной демонологии, обозначающее различных лесных существ чудесной, "дивной" природы
Русалки — в славянской мифологии духи водоемов, в которых превращаются умершие девушки, утопленницы, некрещёные дети
Водяной — в славянской мифологии злой дух, воплощение стихий воды как отрицательного и опасного начала
Вий — воспетый Гоголем персонаж восточнославянского фольклора, чей смертоносный взгляд скрыт под огромными веками
Букентавр — в европейском символизме чудовищная разновидность кентавра: получеловек, полубык
Яюйкитайский дракон, живущий в водах Жошуй
Гарцуки — по белорусскому поверью духи стихий, которые в облике птиц делают непогоду сильными размахами крыльев
Леший — в славянской мифологии дух леса
Лесавки — в белорусском фольклоре мелкие лесные духи, дети лешего и кикиморы
Злыдня — в белорусском фольклоре недоброе существо в образе невидимой женщиной без языка, глаз и ушей